Ένα ιδιαίτερο installation αποτέλεσμα πειραματισμού με το φως, το One Day Poem Pavilion αναδεικνύει την ποιητική, μεταβατική και χρονική φύση του φωτός και της σκιάς.
Το έργο αποτελείται από μια διάτρητη επιφάνεια η οποία επιτρέπει ανάλογα με την διεύθυνση του φωτός, την ώρα της μέρας και την εποχή του χρόνου σε διαφορετικά ποιήματα Sijo να εμφανίζονται στη σκιά του. Η χρονική αυτή φύση του ποιήματος επιτρέπει κάθε επισκέπτης να έχει μια δικιά του διαφορετική εμπειρία ανάλογα με την ώρα και την εποχή που επισκέφτηκε το One Day Poem Pavilion. Το έργο καθαρά αρχιτεκτονικό δεν χρησιμοποιεί άλλη πηγή ενέργειας, βασίζεται αποκλειστικά στο φως του ήλιου και πετυχαίνει να υπερβεί τα όρια της επικοινωνίας σ ένα στατικό κατά τ’ άλλα περιβάλλον δίνοντας ταυτόχρονα μια διαφορετική εμπειρία σε κάθε επισκέπτη.
Tags: διάτρητη επιφάνεια, Sijo, ποιημα




Credits για το link στο φίλο Νικόλα.